FIRAT'IN İZİNDE-4

MALATYA Gezimizin son gününe Malatya'da uyandık.. Dün Kızılin Vadisi'ndeki tekne gezisinden sonra yine araca doluşup Malatya'ya doğru yola çıkmıştık.. Hava karardığında Malatya'ya ulaşabildik.. Her zamanki rutinle akşam yemeğinden sonra dinlenmek üzere odalara çekildik.. Benim rutinim de yine aynı.. Sabah ezanıyla kalkıp,gün ağarınca yürüyüşe çıkmak.. Malatya'yı bir parçacık görebilmek için başka zaman yok.. Otelimiz şehrin hemen kıyısında olduğu için zemin ve zaman müsait.. Nitekim az sonra kamu binaları,mesela Malatya İl Milli Eğitim Müdürlüğü,Emniyet Müdürlüğü,Turgut Özal Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ni yolumun üzerinde sıralanıyordu.. Biraz aşağıdaki bina Malatya Garı..

Yakınına gittiğimde tadilatta olduğunu gördüm..

Depremden etkilenen illerden biri de burası.. Ancak bizim bulunduğumuz tarafta değil şehir merkezinde çok tahribat olduğunu otel çalışanları üzülerek söyledi.. Benim sabah yürüyüş yolumdaki geniş bulvarları veya caddeleri ,çok katlı olmayan binaları ile Malatya da Erzincan gibi ferahlık hissi veriyor..

Şehri çevreleyen Beydağları da heybetiyle kendini her yerden gösteriyor..

Sabahın erken saati ama Malatyalılar işlerine güçlerine başlamak için çoktan yollara dökülmüşler.. Bizim de kahvaltı sonrası yola çıkma zamanımız yaklaştığı için geri dönüp kafileye katıldım.. Bugünkü istikamet Darende.. Önce Levent Vadisi'ni göreceğiz,sonra da Somuncu Baba Külliyesi'ni..

Adıyla anılan kayısı bahçeleri şehrin hemen çıkışından başlıyor,yol boyunca aralıksız sağlı sollu sıralanıyor.. Çoktan çiçeklenip meyveye durmuşlar.. Hepsi yemyeşil.. Dolayısıyla gözlerimizi yeşilliklerle doyurmaya devam ediyoruz.. Çok geçmeden Levent Vadisi'ne geldik

Daha önceden hakkındaki bilgileri okuyup fotoğraflarına baktığım için merakla indim seyir terasına.. Fotoğraflarda olduğu gibi görümüyle insanı çarpan bir vadi..

65 milyon yıl öncesine dayanan jeolojik yapısıyla 28 kilometre boyunca uzayan vadide uçurumlar,mağaralar,o mağaralarda neolitik çağlardan kalma duvar resimleri(bizim görmemiz mümkün olmadı elbette)..

240 metre yükseklikteki uçurumun tepesinde kondurulmuş seyir terasının cam tabanı üzerinde durmak önce biraz ürkütse de hemen alıştık.. Cam tabanlı asma merdiven geçen yıldan beri kapalı,bunu haber olarak okumuştum,görevli de teyit etti..

Vadinin gerçekten çok etkileyici görünümünü bize tanınan sürenin sonuna kadar izleyip yine araca doluştuk..

Belgeselde izlemek,haber olarak okumak başka;gözün emsalsiz merceğiyle görmek bambaşka.. Bu hiç değişmiyor.. Yine öyle oldu..

Vadiyi görebilmek için tırmandığımız yüksekliklerden yine enginlere inerek Darende'ye ulaştık..

Küçük,tarihi kasabanın hemen kıyısına konuşlanmış tekke,türbe,cami kompleksi zaman içinde büyümüş,bölge için şifa ve dilek amaçlı bir çekim merkezine dönüşmüş..

Ziyaretçilerle tıklım tıklımdı.. Özellikle türbe içi..

Ayrı ayrı kapılardan içeri giren kadın ve erkek ziyaretçiler ortadaki sandukaların iki tarafında sıralanmış, uzun uzun dualar ediyor,dertlerine derman bulabilmek,dileklerine ulaşabilmek niyetiyle kendi içlerine gömülmüşlerdi..

Sessizce sandukaların sahibi merhum pirifanilere fatiha okuyup çıktım.. Dışarda görülecek o kadar çok şey var ve vakit o kadar az ki !..

İçinde balıkların yüzdüğü havuzunu kenarı güllerle, yeşilliğiyle göz dolduran ağaçlarla bezenmiş..

Avlu bembeyaz mermerle kaplanmış.. Çevredeki diğer su yollarında çalışanlarla sürekli ve titiz bir bakım uygulandığı hemen belli oluyor..

Her taraf yeşillikle ya da çiçeklerle bezeli.. Salkım söğütler dallarını sulara sermiş..

Elbette bunun kaynağı olan Tohma Çayı da gürül gürül akarak hem suyun sakinleştirici etkisini yayıyor hem de bunca yeşilin bereketini..

Dervişlerin çile odaları da çayın kıyısında sıralanmış..

O zamanların sesizliğinde murakabeye dalan,içindeki inancı arayıp bulan dervişler için çok uygun bir mekan olduğu kadar maddi manevi daha çok manevi dertlerine şifa arayanların da buraya yönelmelerinde şaşılacak bir şey yok..

Gerçi bakımlı,yemyeşil,renk renk çiçekli bahçelerle çevrili mekanın verdiği huzura aralıksız eşlik eden Tohma Çayı'nın gür sularının biz sıradan ziyaretçiler için de ruhlarımızı hafifletip içimizi uçuşturan etkisini vurgulamak gerek..

Hem mesire alanı hem dua mekanı olan bu nedenle çok ziyaretçi çeken alanın içinde daha önce okuyup fotoğrafını gördüğüm "Kudret Havuzu" olarak tanımlanan,dağdan kaynayan ve sıcaklığı yaz kış 21-22 derecede sabit kaplıca suyunun sürekli dolduğu üç havuzun yanında akan Tohma Çayını görmek üzere tabelayı izledim..

Kış mevsiminde biraz tahrip olmuş yürüyüş patikasının girişine yasak tabelası konmuştu..

Ama kapı açık olunca kafamı içeri uzattığımda, yabancı oldukları belli bir çiftin benim gibi merakla içeri bakındıklarını görüp onlardan aldığım cesaretle ilerledim..

Kayalara çelik konstrüksiyonla tutturulmuş ahşap yürüyüş patikası vadiyi çevreleyen ulu kayalıklardan düşen taşlarla yer yer bozulmuş.. Kayalıklara ağlar gerilerek taşların zarar vermesi engellenmeye çalışılmış..

Ancak kaplıca havuzlarında yüzme mevsimi henüz başlamadığı için buradaki bakım bitmemiş henüz..

Riski göze alıp yürüyüş patikasının sonuna kadar gidip döndüm..

İyi ki de gitmişim..

Manzara şahaneydi..

Şimdi fotoğraflara baktığımda kulaklarımda akan suyun sesi yansıyor,gözlerimin önünde fotoğraf kadrajına sığmayan bütün manzara beliriyor..

İnsanın saatlerce hatta günlerce hiç sıkılmadan kalabileceği bir mekan burası..

İster şifa aramak için gelen bedbahtların, ister çevrenin güzelliğinin verdiği huzurla içini aydınlatmak isteyenlerin ya da sadece eğlenmek ve dinlenmek için gelenlerin akın akın buraya gelişlerine hak verdim doğrusu.. İnsanın sustuğu,doğanın dile geldiği,insanı da kendine getirdiği bir yer arayanların sığınacağı yer burası olmalı..

Zamanımız tükendi yazık ki.. Kafilemiz yine araca doluştu,yola çıktık.. İstikamet Sivas-Gürün.. Gökpınar'ın güzelliğini görmeye gidiyoruz şimdi de..