Timur ve Yıldırım

Geçen hafta Ankara'ya konuk olan Erzurum Devlet Tiyatrosu'nun oyunu.. Ben de cumartesi Küçük Tiyatro'da matinede izledim..

Rafet Elçi'nin yazdığı ve yönetmen İsmail Güneş'le birlikte sahneye uyarladıkları oyun kalabalık ve karışık bir seyirci topluluğuna oynadı.. Karışık dedim çünkü her yaştan seyirci vardı.. Bazı oyunlarda genç ,bazı oyunlarda ise orta ve ileri yaştan seyirci ağırlığı oluyor çok zaman.. İki perdelik oyun oldukça etkileyici bir savaş sahnesiyle açıldı..

Orta okul tarih dersinden bildiğimiz Ankara Savaşı..

Sonrası Yıldırım'ın esir edilişi ve yaşanan gelişmeler..

Dikkatimi çeken asıl şeyse uzun zamandır görmediğim kadar özenli bir kostüm,aksesuar,dekor çalışması.. Emre Satı ve Gökçe Şener'i tebrik ederim..

Işık ve müzik çalışmasında da Eser Dursun ve Gürkan Çakıcı'yı.. Yönetmenin titizliği ekibinin çalışkanlığıyla bir araya gelmiş..

Ancak oyun metninde aynı başarıyı gördüğümü söyleyemem.. Yer yer ağırlaşan metinde-nedense ve de üstelik sahnelemede-fazla bağıran bir üslup tercih edilmişti.. Savaş sonrasındaki uzun esaret döneminde o kadar da mağrur ve bas bas bağıran bir Yıldırım gereksiz bir çaba olmuş.. Hele selama çıkarken savaş kostümünü tekrar giymiş Yıldırım iyice gereksiz bir zorlamaydı.. Ama sahnede gördüğümüz 23 oyuncunun her biri hareketli bir oyunun gerektirdiği oyun akışını aksaksız yerine getirdiler..

Hepsini tebrik ederim.. Sahne gerisindeki teknik ekibi daha çok..